De palliatieve zorg in Nederland

Palliatieve zorg is in de Nederlandsegezondheidszorg een betrekkelijk nieuw verschijnsel. Niet dat de zorg als zodanig eerder nog niet bestond, maar onder meer dankzij de belangstelling van de zijde van de koningin en minister Borst van VWS is de palliatieve zorg de laatste jaren in een zekere stroomversnelling geraakt. Vandaag de dag wordt onder palliatieve zorg alle zorg geschaard die gericht is op het verlichten van het lijden van ernstig zieken in hun laatste levensfase. In tegenstelling tot de traditionele medische zorg gaat het daarbij niet alleen om het bestrijden van lichamelijke pijn, maar ook om verlichting van de pijn in de zin van de ‘total pain’. De palliatieve zorgverlener dient evenzeer oog te hebben voor de emotionele, psychische, sociale en spirituele aspecten van het lijden. Deze 'pijnen' kunnen immers het dragen van het ziek zijn verergeren. Dat betekent dat een patiënt ook uiting moet kunnen geven aan zijn angst voor het lijden, voor de eenzaamheid en voor de naderende dood, aan zijn geloofsbeleving of levensovertuiging, en aan zingevingsvragen als ‘Waarom overkomt mij dit?’, ‘Heeft dit lijden zin?’ of ‘Is dit een straf van God?’.